I wish I could go!

Cel i treść

Ta karta pracy z języka funkcjonalnego uczy wyrażania życzeń dotyczących teraźniejszości (I wish I had more time. I wish I could go. If only the tickets were cheaper!), żalu z powodu przeszłości (I should have bought my ticket. I shouldn't have watched them!) i odpowiadania przyjacielowi ze współczuciem (That's a shame. Poor you! Oh dear! Never mind. Don't worry. Next time...). Uczniowie czytają dialog, w którym Marta i Jasper rozmawiają o weekendzie, znajdują brakujące słowa i czytają przydatne zwroty podane w ramce. Na koniec potrafią wyrazić życzenie i żal dotyczące własnego życia oraz życzliwie odpowiedzieć na problem kolegi.

Wskazówki metodyczne

Strona 1 to dialog z ilustracją Marty i Jaspera: jest poniedziałkowy poranek w szkole. Jasper nie poszedł w sobotę na koncert, bo bilety były wyprzedane; powinien był kupić bilet w czerwcu, tak jak jego przyjaciele, a bilety na następny koncert zespołu, w marcu, kosztują czterdzieści funtów. Marta ma dziś po południu sprawdzian z historii i nie powtórzyła materiału, bo cały weekend oglądała filmy z kuzynami; Jasper proponuje, że powtórzą razem w przerwie obiadowej. Uczniowie znajdują osiem brakujących słów w kwestiach z dialogu. Strona 2 zawiera przydatne zwroty w ramce, ze słowami kluczowymi wyróżnionymi pogrubieniem, I wish / If only + forma przeszła, która mówi o teraźniejszości, oraz should have / shouldn't have + imiesłów bierny; pięć sytuacji do dopasowania do zwrotu (przyjaciele na basenie, trzy hamburgery, brak płaszcza w deszczu, skradziony rower, egzamin z pływania) oraz sześć kwestii z trzema odpowiedziami, z których uczniowie zaznaczają najlepszą. Strona 3 zawiera dialog, w którym Tamika opowiada Rossowi o swoim sprawdzianie z matematyki (sześć na dwadzieścia), do ponumerowania od 1 do 8, oraz dialog na dworcu o telefonie zostawionym w pociągu do uzupełnienia sześcioma słowami z ramki. Ostatnie zadanie to scenka: uczniowie wycinają karty A i B, każda z trzema drobnymi problemami (gry wideo do północy, klasowy wyjazd na narty, pieniądze wydane na słodycze, zapomniane korki, brak biletu na koncert, kurtka zostawiona w parku). Mówią na zmianę: jedna osoba opisuje problem, wyrażając życzenie lub żal, druga odpowiada ze współczuciem i pomaga. Każde ćwiczenie zaczyna się od rozwiązanego przykładu.

Proponowany przebieg lekcji

1. (5 min) Proszę powiedzieć „I didn't take my coat, and now it's raining. I should have taken my coat!”; uczniowie odpowiadają „Oh dear! Poor you!”
2. (10 min) Proszę przeczytać dialog na głos; uczniowie znajdują brakujące słowa.
3. (5 min) Proszę przeczytać z klasą przydatne zwroty z ramki; uczniowie odnajdują je w dialogu.
4. (10 min) Strona 2: uczniowie dopasowują sytuacje do zwrotów, a potem zaznaczają najlepsze odpowiedzi.
5. (10 min) Strona 3: uczniowie numerują kwestie dialogu Tamiki i Rossa, a potem uzupełniają dialog na dworcu.
6. (10 min) Scenka: uczniowie czytają swoje problemy, a potem na zmianę wyrażają życzenie lub żal i odpowiadają ze współczuciem.
7. (5 min) Sprawdzenie z kluczem odpowiedzi na stronie 4.

Dostosowanie

[S] Przed zadaniami uczniowie czytają dialog na głos w parach, jedna osoba jako Marta, druga jako Jasper.

[A] Uczniowie zapisują trzy własne życzenia i trzy rzeczy, których żałują, prawdziwe lub wymyślone; partner odpowiada na każde z nich.

Materiały i wymagania wstępne

Jeden egzemplarz stron od 1 do 3 na ucznia i nożyczki do kart scenki. Strona 4 to klucz odpowiedzi ze wskazówkami dla nauczyciela: proszę ją zachować. Scenka to swobodna wypowiedź ustna: każda odpowiedź, która używa zwrotów i pasuje do problemu, jest poprawna. Wszystkie życzenia na karcie dotyczą teraźniejszości, a każdy żal wyrażony jest za pomocą should have: nie ma trzeciego trybu warunkowego ani czasu past perfect. Uczniowie powinni znać czas past simple i imiesłowy częstych czasowników (bought, taken, eaten), can / could oraz słownictwo dotyczące szkoły, czasu wolnego i pieniędzy. Na rozszerzenie można przygotować klasową „ścianę życzeń” na koniec roku szkolnego.